Het uitstapje begon s’ochtends om kwart over tien in “mingelmouse” met een bekertje koffie. Daarna verzamelen bij de bushalte (1), en wachten op de man van Arriva. (overeenkomst tussen een ochtendbus en een zwangere vrouw, er zit er meestal maar één in) Deze was niet onverdeeld ongelukkig over zoveel klandizie, en lichtte onderweg zijn collega’s in over zijn vrolijke vracht.

De reis begon met één proeverij met uitleg uit de aanwezige heupflesjes. Ook een enkeling die nog geen heupflesje had, had hier al een oplossing op gevonden. Hierbij kwamen al heerlijke smaken over de tong heen en vroeg ik mij reeds af waarom we eigenlijk zo’n stuk reden om te proeven? Dit was ook heerlijk!

Eenmaal in Groningen aangekomen liepen we in zo’n hoog tempo naar de der Aa kerk, dat we zelfs te vroeg arriveerden. Dit was op zichzelf geen probleem, het gaf ons de kans om tegenover de Aa kerk een bak koffie te drinken terwijl er nog geestdriftig over de verschillende smaken werd gedebatteerd. (2)

Na het nuttigen van de koffie konden we de kerk in onder de klanken van diverse schotse liederen tot een grote medley samengesmolten en ten gehore gebracht door een eenmansorkest met een doedelzak op een afstand van nog geen 3 meter. Direct na het betreden heb ik mij laten verleiden aan een Masterclass deel te nemen.

In de tussenliggende tijd een Ardberg geproefd (3) die daadwerkelijk een fijne smaak doch een hoge prijs had. Voor de flessen Glenmorangie heeft men grotere schappen bedacht zodat ook de fles ademen kan. (4) Ook Glenfiddich was vertegenwoordigd en van de diverse smaken en leeftijden kon geproefd worden. (5+6) De entourage van deze gelegenheid was zeer zeker het aanzien ook waard, zoals dit deel van het gerestaureerde orgel. (7)

Deze stand had de weg naar de ultieme whisky wel erg mooi nagemaakt.(8)

De diverse whisky’s van de Masterclass van David Wishart.(9) Naast de verhalen over de diverse smaken kon hij ook op een unieke manier een mooi gedeelte van de geschiedenis van de whisky vertellen.

Hierna de weg langs de diverse stands vervolgd, waarbij de merken zich afwisselend lieten presenteren (10) door jonge- (11) en oudere heren (12) die van whisky hielden tot en met merken die duidelijk wensten dat je een associatie met hun merk overhield. (13)

Dat een proeverij niet alleen ouderen aantrekt blijkt uit het volgende prentje. (14)

Na afloop van deze proeverij was de “energie”nog niet verdwenen (17) en werd de weg vervolgd naar het station alwaar nog een snelle hap werd genuttigd. (18) Wat nog gevolgd werd door een busrit alwaar nog enkele proeverijen werden gedaan.(19)

Een dag die de moeite waard was geleefd te zijn!

Geert